Αρθρικός Χόνδρος

Ο αρθρικός χόνδρος ή υαλοειδής χόνδρος καλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες και αποτελεί μία λεία και στιλπνή κατασκευή. Η κίνηση των αρθρώσεων οφείλεται στις ιδιαίτερες ιδιότητες του χόνδρου, όπως ο εξαιρετικά χαμηλός δείκτης τριβής καθώς και η ικανότητα της σωστής κατανομής των φορτίων που δέχεται.

Ο αρθρικός χόνδρος αποτελείται από χονδροκύτταρα τα οποία βρίσκονται σε περιβάλλον με προτεογλυκάνες και ίνες ελαστίνης και παράγουν μεγάλες ποσότητες κολλαγόνου τύπου ΙΙ. Στο ανθρώπινο σώμα συνανώνται τρεις τύποι χόνδρων. Αυτό καθορίζεται από την αναλογία των προαναφερθέντων συστατικών.

Ο χόνδρος δεν περιέχει αιμοφόρα αγγεία και η διατροφή των χονδροκυττάρων γίνεται μέσω της διάχυσης των θρεπτικών συστατικών που συναντώνται μέσα στην άρθρωση. Η αναγεννητική του ικανότητα σε σχέση με τους άλλους ιστούς είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Χόνδρινες Βλάβες Γόνατος

Οι χόνδρινες βλάβες γόνατος είναι αποτέλεσμα μεγάλων φορτίων που ασκούνται οξέως ή σε χρόνια βάση στην άρθρωση. Συνδέονται κυρίως με αθλήματα έντονης σωματικής δραστηριότητας. Οι βλάβες αυτές διαθέτουν χαμηλό δυναμικό επούλωσης και το εναπομείναν κενό του χόνδρου στην άρθρωση δημιουργεί συμπτώματα πόνου, οιδήματος καθώς και μηχανική εμπλοκή. Όλα αυτά οδηγούν συνήθως στην απόσυρση του ατόμου από τις σωματικές δραστηριότητες.

Αν οι χονδρινες βλαβες παραμείνουν δίχως θεραπεία θα οδηγήσουν σε χρόνια εκφύλιση της άρθρωσης – πρόωρη οστεοαρθρίτιδα- και ανάπτυξη δυσλειτουργίας.

Πρόσφατα αναπτύχθηκαν και τελειοποιήθηκαν πολλές χειρουργικές τεχνικές για την αντιμετώπιση των βλαβών του χόνδρου.

Συμπτωματολογία

Οι ασθενείς με τοπικές χονδρινες βλαβες συνήθως αναφέρουν πόνο στο σημείο που υπάρχει το πρόβλημα. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιδεινώσει το άλγος και να εμφανιστεί οίδημα στην πάσχουσα άρθρωση.

Κατά την ψηλάφηση μπορεί να διαπιστωθεί συλλογή υγρού ενδαρθρικά, καθώς και αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία οφείλεται στη φλεγμονώδη διαδικασία.

Το εύρος κίνησης της άρθρωσης μπορεί να είναι εντελώς φυσιολογικό, ειδικά στα πρώτα στάδια της πάθησης. Παρεμπόδιση της κίνησης και εμπλοκή της άρθρωσης μπορεί να εμφανιστεί σε περίπτωση που το κομμάτι του χόνδρου έχει αποσπαστεί και βρίσκεται ελεύθερο μέσα στην άρθρωση.

Παρακλινικός Έλεγχος

Η ακτινογραφία της άρθρωσης είναι η πρώτη εξέταση που γίνεται. Στα κάτω άκρα η λήψη γίνεται με τον ασθενή σε όρθια στάση, ώστε το βάρος του σώματος να αναδείξει τον ανατομικό και μηχανικό άξονα του κάτω άκρου.

Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για τη διερεύνηση των βλαβών του χόνδρου, ειδικά σε περίπτωση που ο απλός ακτινολογικός έλεγχος είναι φυσιολογικός. Με την εξέταση αυτή αξιολογείται η έκταση αλλά και το βάθος της βλάβης. Αυτοί είναι παράγοντες που θα καθορίσουν και την επιλογή της θεραπευτικής μεθόδου.

Συντηρητική Αντιμετώπιση

Οι ασθενείς με οξείες τραυματικές χονδρινες βλαβες αντιμετωπίζονται άμεσα. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει συνοσηρότητα με συνδεσμικές βλάβες της άρθρωσης, οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο αποθεραπείας.

Ασθενείς με χρόνιες ή εκφυλιστικές χονδρινες βλαβες αρχικά αντιμετωπίζονται συντηρητικά για τουλάχιστον 12 εβδομάδες. Η θεραπεία περιλαμβάνει:

• Αλλαγή των δραστηριοτήτων του ατόμου με περιορισμό αυτών
• Φυσικοθεραπεία
• Φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη φάρμακα, χονδροπροστατευτικά φάρμακα και ενδαρθρικές ενέσεις υαλουρονικού οξέως

Αν η συντηρητική αγωγή δεν αποδώσει τότε η λύση είναι η χειρουργική αντιμετώπιση.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Η χειρουργική αντιμετώπιση των χόνδρινων βλαβών του γόνατος μπορεί να γίνει αρθροσκοπικά ή και «ανοικτά» με κλασική τομή του δέρματος.

Νεαροποίηση της χόνδρινης βλάβης και τρυπανισμοί
Η μέθοδος αυτή γίνεται πλέον μέσω της αρθροσκόπησης και είναι ελάχιστα επεμβατική μέθοδος. Κατά τη διενέργεια αυτής πραγματοποιείται η αφαίρεση της φθοράς του χόνδρου, αποκάλυψη των ορίων της βλάβης και η ταξινόμησή της. Στην περίπτωση όπου η βλάβη είναι 3^ου & 4^ου βαθμού, ακολουθούν και οι τρυπανισμοί του υποχόνδριου οστού

Μεταμόσχευση Χονδροκυττάρων

Η μέθοδος διενεργείται αρθροσκοπικά με μία πρώτη αρθροσκόπηση κατά την οποία γίνεται ο καθαρισμός της χόνδρινης βλάβης, η οροθέτησή της και η λήψη χονδροκυττάρων προς καλλιέργεια, για την επανατοποθέτησή τους με μία δεύτερη αρθροσκόπηση κατόπιν περίπου 20ημέρου.

Μεταμόσχευση Οστικών Νησίδων

Η μέθοδος διενεργείται με μικρή τομή του γόνατος κατά την οποία λαμβάνονται οστικοί κύλινδροι μέσα από την άρθρωση και από μη φορτιζόμενες επιφάνειες. Κατόπιν τοποθετούνται στον κρατήρα της χόνδρινης βλάβης με την μέθοδο της εμβύθισης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις χόνδρινες βλάβες γόνατος, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Χόνδρινες Βλάβες Γόνατος appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Ανατομία

Η λαγονοκνημιαία ταινία αποτελεί το παχυσμένο περιφερικό τμήμα της πλατειάς περιτονίας. Καταφύεται στο φύμα του Gerdy, στην εξωτερική επιφάνεια της κεντρικής κνήμης.

Σε αυτήν την περιοχή τα πρόσθια δύο τρίτα καλούνται λαγονοκνημιαία ταινια και το οπίσθιο ένα τρίτο λαγονοκνημιαία χορδή. Η λαγονοκνημιαία ταινία βρίσκεται μπροστά απο τον άξονα κάμψης του γόνατος, οταν το γόνατο είναι σε έκταση και πίσω από αυτόν, όταν είνα σε κάμψη. Ο έξω μηριαίος επικόνδυλος βρίσκεται πίσω από το οπίσθιο χείλος της λαγονοκνημιαίας ταινίας στην έκταση του γόνατος, ενώ μεταφέρεται μπροστά του στην κάμψη. Ο ερεθισμός σε αυτή την περιοχή προκαλείται από την τριβή μεταξύ των προαναφερόμενων στοιχείων κατά την επαναλαμβανόμενη κάμψη και έκταση του γόνατος.

Συμπτώματα

Οι ασθενείς παραπονιούνται για βαθμιαία εισβολή και κλιμακωτή αύξηση πόνου στο εξωτερικό τμήμα του γόνατος.

Αιτιές που Προκαλούν το Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας

Κύρια αιτία για την εμφάνιση του τραυματισμού είναι ο ανεξέλεγκτα μεγάλος όγκος προπόνησης. Επίσης, ξαφνικές αλλαγές στις επιφάνειες τρεξίματος (από μαλακή σε σκληρή, από επίπεδη σε ανηφόρα ή κατηφόρα), στην ταχύτητα, στην απόσταση, δεν δίνουν την δυνατότητα στο σώμα να επουλώσει τους μικροτραυματισμούς που συμβαίνουν στην προπόνηση. Άλλοι παράγοντες που αναφέρονται συχνά είναι οι εξής :

• Ξαφνικές αλλαγές στις επιφάνειες τρεξίματος, στην ταχύτητα, στην απόσταση
• Μυϊκές ανισορροπίες και αδυναμία των μυών του ισχίου και ιδίως του μέσου γλουτιαίου
• Υπερπρηνισμός του άκρου ποδός που οδηγεί σε έσω στροφή της κνήμης με αποτέλεσμα την αύξηση της τάσης στη λαγονοκνημιαία ταινία
• Προϋπάρχουσα πάχυνση ή σκλήρυνση της λαγονοκνημιαίας ταινίας
• Ανισοσκελία
• Ραιβά γόνατα
• Λάθος ή πολυχρησιμοποιημένα υποδήματα
• Τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων
• Λάθος τεχνική κατά το τρέξιμο

Συντηρητική Θεραπεία

Όπως αναφέρθηκε ήδη, το σύνδρομο λαγονοκνημιαίας ταινίας είναι αποτέλεσμα υπερφόρτισης της περιοχής. Η συντηρητική θεραπεία του συνδρόμου έχει ως στόχο καταρχήν, την άμεση ανακούφιση του ασθενή από τον πόνο και στη συνέχεια την αποφυγή της υποτροπής:

Περιορισμός δραστηριότητας: Αρχικά θα πρέπει να περιοριστούν οι δραστηριότητες του ασθενή που ερεθίζουν την περιοχή. Χρήσιμη αποδεικνύεται η προσωρινή ενασχόληση με το κολύμπι για διατήρηση της φυσικής κατάστασης του αθλητή σε καλά επίπεδα.

Παγοθεραπεία: 2 με 3 φορές την ημέρα και με διάρκεια 20 λεπτών περίπου.

Αντιφλεγμονώδης αγωγή: Κατά την οξεία φάση είναι χρήσιμη η λήψη αντιφλεγμονοδών διά στόματος για ένα διάστημα 5-7 ημερών.

Τοπικές ενέσεις κορτιζόνης με αναισθητικό (λιδοκαΐνη): Είναι αποτελεσματικές για τους ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με αντιφλεγμονώδη, αποφόρτιση και παγοθεραπεία.

Φυσικοθεραπεία: Αφού τα συμπτώματα υποχωρήσουν, ο ασθενής μπορεί να ακολουθήσει ένα κύκλο συνεδριών φυσικοθεραπείας για την καλύτερη αποκατάσταση του προβλήματος.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται στον επίμονο πόνο που δεν υποχωρεί με τη συντηρητική αγωγή, όπως αυτή περιγράφηκε παραπάνω.

Έχουν περιγραφεί δύο τεχνικές για την επίλυση του προβλήματος:

1. Απελευθέρωση της λαγονοκνημιαίας χορδής
2. Ελλειπτική εκτομή της λαγονοκνημιαίας ταινίας και χορδής

Και στις δύο χειρουργικές προσεγγίσεις γίνεται τομή 8-10 εκ. πάνω από τον έξω επικόνδυλο, αναγνωρίζεται η λαγονοκνημιαία ταινία και χορδή και διενεργείται ελλειπτική εκτομή του πάσχοντος τμήματος ή απελευθέρωση της λαγονοκνημιαίας χορδής με το γόνατο σε κάμψη 30°.

Μετεγχειρητική Παρακολούθηση

Το σκέλος ακινητοποιείται σε έκταση για 1 εβδομάδα και επιτρέπεται άμεσα η μερική φόρτισή του. Η προπόνηση ξαναρχίζει με προοδευτικά αυξανόμενη ένταση, μετά από 3 εβδομάδες. Στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο επιτρέπονται οι ισομετρικές ασκήσεις ενδυνάμωσης.

The post Σύνδρομο Λαγονοκνημιαίας Ταινίας appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Οι μηνίσκοι είναι ινοχόνδρινες ανθεκτικές κατασκευές που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμβιομηχανική της άρθρωσης του γόνατος. Λειτουργούν ως μηχανικός σύνδεσμος που επιτρέπει την καλύτερη κατανομή των φορτίων στις αρθρικές επιφάνειες του μηρού και της κνήμης, απορροφά τους κραδασμούς που ασκούνται σε αυτές και επιπλέον συμβάλλει στη σταθερότητα του γόνατος. Το 60% των φορτίων της άρθρωσης περνά δια μέσω των μηνίσκων.

Αίτια

Οι μηνίσκοι είναι επιρρεπείς στους τραυματισμούς, καθώς και τις εκφυλιστικές διεργασίες. Τα αίτια που μπορούν να προκαλέσουν ρηξη μηνισκου είναι:

• Ακραίες κινήσεις, όπως στροφές του γόνατος με σταθεροποιημένο το πέλμα
• Πολύ μεγάλη κάμψη της άρθρωσης
• Άμεση κάκωση

Συμπτωματολογία

Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει:

• Άμεσα ελαφρύ έως έντονο πόνο, ο οποίος μπορεί να υποχωρήσει με το πέρας των ημερών σε περιπτώσεις μικρής ρήξης
• Οίδημα του γόνατος μετά από 12-24 ώρες
• Εμπλοκή (κλείδωμα) της άρθρωσης σε κάμψη σε περιπτώσεις μεγάλης ρήξης
• Αίσθημα αστάθειας της άρθρωσης
• Απώλεια του πλήρους εύρους κίνησης
• Ο τραυματισμένος μηνίσκος αποτελεί ουσιαστικά ένα ενδαρθρικό ξένο σώμα. Αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως θα προκαλέσει βλάβες στους αρθρικούς χόνδρους, δηλαδή πρόωρη οστεοαρθρίτιδα.

Μετά τον τραυματισμό πρέπει να σταματήσει κάθε δραστηριότητα και να τοποθετηθεί πάγος πέριξ της πάσχουσας άρθρωσης.

Η επίσκεψη στον εξειδικευμένο Χειρουργό Ορθοπαιδικό Τραυματολόγο θα πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό ώστε με την κλινική εξέταση, καθώς και με τον εργαστηριακό έλεγχο (ακτινογραφία, μαγνητική τομογραφία), να καθοριστεί το είδος της κάκωσης και να καθοριστεί το πρωτόκολλο αποθεραπείας.

Συντηρητική Θεραπεία

Ο τύπος της ρήξης, το μέγεθος καθώς και η περιοχή της ρήξεως του μηνίσκου καθορίζει το πρωτόκολλο αποθεραπείας.

Το έξω τριτημόριο του μηνίσκου διαθέτει πλούσια αιμάτωση το οποίο σημαίνει και μεγάλο δυναμικό επούλωσης (αρθροσκοπική συρραφή του μηνίσκου). Η επιμήκης ρήξη μηνίσκου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Τα δύο κεντρικότερα τριτημόρια του μηνίσκου δεν διαθέτουν αιμάτωση και δεν διαθέτουν και επουλωτική δυνατότητα. Τα τμήματα αυτά δεν δύναται να συρραφτούν και συνήθως αφαιρούνται.

Αν η ρήξη μηνίσκου είναι πολύ μικρή και υπάρχει σαφής υποχώρηση των συμπτωμάτων (πόνος, οίδημα), τότε αντιμετωπίζεται με συντηρητική αγωγή η οποία περιλαμβάνει:

• Ανάπαυση
• Παγοθεραπεία διάρκειας 10 λεπτών πολλές φορές την ημέρα
• Φυσικοθεραπεία η οποία έχει ως στόχο την ενδυνάμωση των μυϊκών ομάδων του γόνατος καθώς και την αποκατάσταση του πλήρες εύρους κίνησης
• Αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή αν υπάρχει ειδικός λόγος
• Ενδαρθρικές εγχύσεις αυτόλογων βιολογικών επουλωτικών παραγόντων

Αρθροσκοπική Αντιμετώπιση για Ρήξη Μηνίσκου

Τα προηγούμενα χρόνια, η μερική ή η υφολική μηνισκεκτομή αποτελούσε τη μόνη λύση στη ρήξη μηνίσκου. Η αφαίρεση όμως τμήματος του μηνίσκου αποτελεί ουσιαστικά αφαίρεση ενός σημαντικού παράγοντα προστασίας του αρθρικού χόνδρου, προκαλώντας πρόωρη φθορά αυτού για δύο λόγους:

1. Δημιουργείται ανάπτυξη μεγάλων εστιακών δυνάμεων μεταξύ των χόνδρων μηρού και κνήμης στο σημείο του ελλείμματος του μηνίσκου
2. Αναπτύσσεται μεγαλύτερη και παράδοξη μετακίνηση των οστών μεταξύ τους.

Η εξέλιξη της βιοτεχνολογίας των συνθετικών μοσχευμάτων, καθώς και η τελειοποίηση των αρθροσκοπικών τεχνικών και εργαλείων, έδωσε την ευκαιρία σήμερα στους εξειδικευμένους Ορθοπαιδικούς Χειρουργούς να διενεργούν μεταμοσχεύσεις μηνίσκων (συνθετικών ή αλλομοσχευμάτων), αποκαθιστώντας με τον τρόπο αυτό το έλλειμμα που αφήνει η εκτομή του μηνίσκου και αποφεύγοντας την πρόωρη φθορά και την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας.

Η ρήξη μηνίσκου αντιμετωπίζεται με τους εξής τρόπους:

• Συρραφή και διατήρηση του αποσπασθέντος τμήματος, όπου αυτό είναι δυνατό. Αποτελεί την ιδανική λύση.
• Μερική ή υφολική μηνισκεκτομή, δηλαδή αφαίρεση του σπασμένου τμήματος και ομαλοποίηση των εναπομεινάντων χειλέων.
• Μεταμόσχευση μηνίσκου από πτωματικό δότη (αλλομόσχευμα)
• Μεταμόσχευση συνθετικού μηνίσκου. Ο συνθετικός μηνίσκος αποτελεί την τελευταία εξέλιξη της βιοτεχνολογίας και της Ορθοπαιδικής χειρουργικής των
• Αθλητικών Κακώσεων παγκοσμίως. Ουσιαστικά αποτελεί το ικρίωμα πάνω στο οποίο θα αναπτυχθεί ο νέος μηνίσκος του ασθενούς.

Αρθροσκοπική Μνησεκτομή

Η αρθροσκοπική μηνισκεκτομή έχει ένδειξη σε ασθενείς με ρήξη μηνίσκου και πόνο στο γόνατο, καθώς και μηχανικά συμπτώματα όπως εμπλοκή και αστάθεια της άρθρωσης. Αρχικά γίνεται αξιολόγηση για το κατά πόσο είναι δυνατή η συρραφή του μηνίσκου. Πολλές φορές, λόγω της φύσης της ρήξης, η συρραφή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Το σπασμένο τμήμα αφαιρείται προσεχτικά και το εναπομείναν τμήμα ομαλοποιείται δημιουργώντας ένα φυσιολογικό υπόστρωμα κίνησης της άρθρωσης.

Συρραφή Μηνίσκου

Σε πολλές περιπτώσεις η συρραφή του μηνίσκου αποτελεί την ιδανική λύση για τον ασθενή, επιτρέποντας την επούλωση του και ουσιαστικά την οριστική θεραπεία του.

Η εξέλιξη των αρθροσκοπικών τεχνικών και των υλικών επιτρέπουν σήμερα στον εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό να συρράψει τους μηνίσκους με διαφόρους τρόπους, ανάλογα το είδος της ρήξης, καθώς και την ανατομική τους περιοχή.

Μεταμόσχευση Μηνίσκου (Αλλομόσχευμα)

Η μεταμόσχευση του μηνίσκου αποτελεί μία εξειδικευμένη χειρουργική επέμβαση που εφαρμόζεται παγκοσμίως σε ειδικά κέντρα. Η λήψη του μοσχεύματος γίνεται από πτωματικό δότη. Αφού δεχθεί την κατάλληλη επεξεργασία και ειδικούς ελέγχους, μπορεί να μεταμοσχευθεί σε άτομο με προηγηθείσα υφολική αφαίρεση του δικού του μηνίσκου.

Τα κριτήρια για να γίνει μεταμόσχευση μηνίσκου περιλαμβάνουν:

• Επίμονο άλγος κατά την κίνηση του γόνατος
• Απώλεια περισσότερο του μισού μηνίσκου από προηγηθείσα αρθροσκοπική μηνισκεκτομή
• Αδυναμία συρραφής του μηνίσκου λόγω μεγάλης καταστροφής του
• Ο αρθρικός χόνδρος της άρθρωσης να μην έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό (εγκατεστημένη οστεοαρθρίτιδα αποτελεί αντένδειξη για μεταμόσχευση)
• Ασθενής δραστήριος ηλικίας κάτω των 55 ετών
• Ασθενής κανονικού σωματικού βάρους

Η ύπαρξη σωστής ευθυγράμμισης του σκέλους καθώς και η ακεραιότητα των συνδέσμων της άρθρωσης του γόνατος αποτελούν προϋποθέσεις για την επιτυχία της επέμβασης. Σε περίπτωση συνοδών κακώσεων π.χ. ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, γίνεται ταυτόχρονη πλαστική αυτού.

Ο ακτινολογικός έλεγχος, καθώς και ο έλεγχος της άρθρωσης με μαγνητική τομογραφία θα καθορίσουν και το θεραπευτικό πλάνο.

Ο στόχος της μεταμόσχευσης του μηνίσκου αποτελεί η ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο, καθώς και η προστασία από τις εμβιομηχανικές συνέπειες της έλλειψης του μηνίσκου (πρόωρη οστεοαρθροπάθεια).

Μεταμόσχευση Συνθετικού Μηνίσκου

Μετά από μακροχρόνια έρευνα και με τη συνεργασία κορυφαίων ειδικών, δημιουργήθηκε το συνθετικό ικρίωμα του μηνίσκου που αποτελεί το επόμενο βήμα στη χειρουργική του γόνατος. Ο συνθετικός μηνίσκος αποτελείται από ένα συνθετικό βιοαποικοδομήσιμο πολυμερές που με την ειδική κυψελοειδή διάταξη του, επιτρέπει την εισροή αίματος στο εσωτερικό του, παρέχοντας θέσεις για την ανάπτυξη νέων κυττάρων και δημιουργώντας προϋποθέσεις επουλωτικής διεργασίας και νέου μηνισκικού ιστού.

Μετά την αφαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος του μηνίσκου, τοποθετείται με απόλυτη ακρίβεια το συνθετικό ικρίωμα και συρράπτεται με ειδικές τεχνικές. Με το πέρας του χρόνου, νέος ιστός αναπτύσσεται δια μέσω του ικριώματος αντικαθιστώντας το σταδιακά. Το ικρίωμα απορροφάται από τον οργανισμό και στη θέση του πια υπάρχει νέος μηνίσκος.

Τα πλεονεκτήματα που μας προσφέρει η διαδικασία αυτή είναι:

• Φυσιολογικό εύρος κίνησης της άρθρωσης
• Κίνηση της άρθρωσης δίχως πόνο
• Αποφυγή ανάπτυξης πρόωρης οστεοαρθρίτιδα

Κλινικές μελέτες στους ανθρώπους ανέδειξαν βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους, καθώς επίσης και επαναφορά τους στην προ του τραυματισμού κατάσταση της υγείας του γόνατός τους.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη ρήξη μηνίσκου, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Ρήξη Μηνίσκου appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Ο Οπίσθιος Χιαστός Σύνδεσμος (ΟΧΣ) είναι ένας πολύ ισχυρός σύνδεσμος μέσα στο γόνατο, ο οποίος ελέγχει την οπίσθια κίνηση της κνήμης προς το μηρό.

Η ρήξη οπίσθιου χιαστού μπορεί να είναι μεμονωμένος τραυματισμός ή να συνοδεύεται από άλλες κακώσεις. Συνήθως συνοδεύεται από τη λεγόμενη ρήξη της πίσω έξω και σπανιότερα της πίσω έσω γωνίας.

Διάγνωση

Η διάγνωση της ρήξης οπίσθιου χιαστού συνδέσμου τίθεται από το ιστορικό του ασθενή και την κλινική εξέταση. Κατόπιν, επιβεβαιώνεται με απλή ακτινογραφία υπό stress. Η μαγνητική ακτινογραφία υστερεί στη διάγνωση της ρήξης ιδιαίτερα σε χρόνιες ρήξεις διότι έχει πολύ χαμηλό ποσοστό αξιοπιστίας.

Θεραπεία

Η επιλογή θεραπείας του οπίσθιου χιαστού συνδέσμου εξαρτάται από το βαθμό αστάθειας του γόνατος, τις απαιτήσεις του ασθενή και τη συνύπαρξη άλλων κακώσεων.

Συντηρητική Θεραπεία για τη Ρήξη Οπίσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Η συντηρητική θεραπεία εφαρμόζεται σε μεμονωμένες ρήξεις χωρίς μεγάλη οπίσθια παρεκτόπιση. Περιλαμβάνει τη χρήση ειδικών κηδεμόνων και έντονη φυσιοθεραπεία για ενδυνάμωση των μυών.

Χειρουργική – Αρθροσκοπική Αποκατάσταση

Χειρουργικής – αρθροσκοπικής αποκατάστασης χρήζουν οι μεμονωμένες ρήξεις όταν η οπίσθια μετατόπιση είναι αρκετή, συνήθως πάνω από 10 χιλ., καθώς επίσης και οι συνδυασμένες κακώσεις. Η αποκατάσταση του ραγέντος οπισθιου χιαστου συνδεσμου γίνεται με τενόντιο μόσχευμα, όπως στη ρηξη προσθιου χιαστου συνδεσμου. Σε συνδυασμένες ρήξεις πρέπει επίσης να αποκατασταθούν και οι άλλες βλάβες.

Συγκεκριμένα, κατά τη χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται αυτόλογο μόσχευμα με το οποίο αντικαθίσταται αρθροσκοπικά ο σπασμένος χιαστός. Τα μοσχεύματα που χρησιμοποιούνται προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή και είναι οι τένοντες των οπίσθιων μηριαίων. Ο ασθενής παραμένει συνήθως στο νοσοκομείο μέχρι την επόμενη μέρα το πρωί και εξέρχεται με βακτηρίες και μηροκνημικό νάρθηκα.

Η μετεγχειρητική αποκατάσταση έχει πολύ μεγάλη σημασία για το τελικό αποτέλεσμα. Η τήρηση των οδηγιών του ορθοπαιδικού καθώς και οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ιδιοδεκτικότητας υπό την επίβλεψη εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή, είναι καθοριστικής σημασίας για το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη ρήξη πρόσιου χιαστού και για ραντεβού, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Ρήξη Οπίσθιου Χιαστού Συνδέσμου appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Ανατομία

Ο σύνδεσμος είναι μία δυνατή δεσμίδα ινών συνδετικού ιστού ενδαρθρικά, ο οποίος προσφύεται μεταξύ μηρού και κνήμης. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς συνδέσμους του γόνατος. Προσφέρει μεγάλη σταθερότητα στο γόνατο.

Ο πρόσθιος χιαστός αποτρέπει και σταθεροποιεί κινήσεις όπως:

• Υπερβολική στροφή του γόνατος
• Υπερβολική υπερέκταση του γόνατος
• Πρόσθια μετατόπισης της κνήμης σε σχέση με το μηρό.

Όταν οι παραπάνω κινήσεις γίνουν με μεγάλη δύναμη και σε μεγάλο βαθμό, τέτοιο ώστε να ξεπερνά τις δυνάμεις του πρόσθιου χιαστού , έχουμε ρήξη προσθίου χιαστού. Η κατάσταση αυτή ποικίλει από μικρή διάσταση των ινών του με αποτέλεσμα λίγο πόνο, μέχρι και ολική ρήξη με αποτέλεσμα σοβαρό πόνο και ανικανότητα. Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού ταξινομείται ως εξής :

• 1ος βαθμός: ένας μικρός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη δημιουργώντας λίγο πόνο, αλλά επιτρέπεται η πλήρης δραστηριότητα
• 2ος βαθμός : ένας σημαντικός αριθμός ινών του συνδέσμου έχει υποστεί ρήξη και ως αποτέλεσμα μερικό περιορισμό της δραστηριότητας
• 3ος βαθμός : όλες οι ίνες του συνδέσμου έχουν υποστεί ρήξη με αποτέλεσμα αστάθεια στο γόνατο και μεγάλη απώλεια λειτουργικότητας. Συνήθως τραυματίζονται και άλλες δομές του γόνατος όπως οι μηνίσκοι, οι πλάγιοι σύνδεσμοι και οι χόνδρινες επιφάνειες. Σε αυτή την περίπτωση η χειρουργική αποκατάσταση είναι απαραίτητη.

Αίτια

Ρήξη συμβαίνει κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων οι οποίες φορτίζουν τον σύνδεσμο. Συνήθως συμβαίνει με μία ξαφνική κίνηση, αν και μερικές φορές συμβαίνει λόγω επαναλαμβανόμενων φορτίων που ασκούνται στην άρθρωση.

Υπάρχουν τρεις κυρίως κινήσεις οι οποίες φορτίζουν τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο:

• Στροφή του γόνατος
• Υπερέκταση του γόνατος
• Πρόσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό

Όταν μία από τις παραπάνω κινήσεις συμβούν ή και συνδυασμός τους, και το φορτίο που ασκείται στον σύνδεσμο είναι μεγαλύτερο από αυτό που αντέχει, τότε έχουμε ρήξη πρόσθιου χιαστού.

Ο πιο συνηθισμένος μηχανισμός κάκωσης είναι η στροφή του μηρού πάνω στην κνήμη, όταν το βάρος όλου του σώματος πέφτει στο ένα πόδι (π.χ. κατά την προσγείωση από άλμα). Άλλος μηχανισμός κάκωσης του συνδέσμου είναι όταν μία εξωτερική δύναμη αναγκάζει το γόνατο να λυγίσει σε λάθος κατεύθυνση. Μία τέτοια περίπτωση είναι όταν κάποιος παίχτης πέσει με δύναμη στην εξωτερική πλευρά του γόνατος.

Συμπτώματα

Οι ασθενείς με ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου συνήθως ακούν ένα χαρακτηριστικό «κρακ» τη στιγμή του τραυματισμού.

Σε ελαφριές περιπτώσεις, ο πόνος, το οίδημα και η δυσκαμψία μπορεί να εμφανιστούν μετά το τέλος της δραστηριότητα ή την επόμενη μέρα το πρωί. Συχνά ο πόνος βιώνεται από τον ασθενή βαθιά στο γόνατο και είναι δύσκολο να εντοπιστεί.

Σε περιπτώσεις ολικής ρήξης υπάρχει σοβαρός πόνος, αν και μερικές φορές σύντομα υποχωρεί. Οι ασθενείς βιώνουν επίσης μια αίσθηση ότι το γόνατο «βγαίνει» από τη θέση του και «ξαναμπαίνει». Η δραστηριότητα είναι αδύνατο να συνεχιστεί λόγο σοβαρού πόνου και αστάθειας.

Διάγνωση

Η λήψη ιστορικού και η περιγραφή του μηχανισμού κακώσεως καθώς και η λεπτομερή κλινική αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον θεράποντα ιατρό στη διάγνωση της ρήξης πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.

Προς τεκμηρίωση της νόσου και τη συνοσηρότητα του τραυματισμού, απαραίτητη είναι η μαγνητική τομογραφία της αρθρώσεως.

Συντηρητική Θεραπεία για τη Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Οι περισσότεροι ασθενείς με ρήξη πρώτου ή δευτέρου βαθμού αναρρώνουν με το κατάλληλο πρόγραμμα αποθεραπείας. Αυτό περιλαμβάνει αποφόρτιση αρχικά της άρθρωσης και κατόπιν σταδιακή φόρτιση. Επίσης, συνεδρίες φυσικοθεραπείας, ενδυνάμωση και ασκήσεις ισορροπίας, με παράλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Σε πλήρη ρήξη πρόσθιου χιαστού, αν δεν γίνει χειρουργική αποκατάσταση υπάρχει σοβαρή πιθανότητα οι ασθενείς να υποφέρουν από αστάθεια. Αυτή, βάσει τεκμηριωμένων μελετών, κατόπιν της 10ετίας, οδηγεί σε μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα.

Χειρουργική Αποκατάσταση

Η χειρουργική αποκατάσταση απαιτείται σε ασθενείς με ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Στόχος η ανάκτηση της μέγιστης λειτουργικότητας. Διενεργείται πλέον με αρθροσκοπική παρέμβαση και χρήση τις περισσότερες φορές αυτόλογου μοσχεύματος. Σε ειδικές, δε περιπτώσεις, χρησιμοποιείται και συνθετικό μόσχευμα ή πτωματικό.

Συνήθως χρησιμοποιείται κομμάτι του επιγονατιδικού συνδέσμου, του τένοντα του τετρακέφαλου ή κομμάτι τένοντα των οπισθίων μηριαίων μυών. Ο ασθενής που θα υποβληθεί σε συνδεσμοπλαστική προσθίου χιαστού συνδέσμου γόνατος παραμένει στο νοσοκομείο συνολικά για 24 ώρες. Κατόπιν εξέρχεται με χρήση μηροκνημικού νάρθηκα στο γόνατο και βακτηρίες μασχάλης. Ακολουθεί περίοδος αποκατάσταση 6-12 εβδομάδων, οπότε ο ασθενής επανέρχεται στις προηγούμενες δραστηριότητες ή στο αγώνισμα του.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Το ασβέστιο συσσωρεύεται στους τένοντες του ώμου σταδιακά. Μπορεί να παραμείνει ασυμπτωματικό για μεγάλα διαστήματα και μετά απορροφάται πάλι σταδιακά από τον οργανισμό. Στην περίπτωση απορρόφησης που γίνεται αυτόματα στον οργανισμό (αυτοπεριοριζομένη πάθηση) η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μεγάλο διάστημα (ως 5-10 ετη). Το ασβέστιο αλλάζει σταδιακά μορφή (από σκληρό γίνεται κοκκώδες σαν τριμμένη κιμωλία και μετά ρευστή ως οδοντόκρεμα) και συνοδεύεται από εντονότατο πόνο. Το φαινόμενο εμφανίζεται συνήθως σε άτομα 30-60 ετών και η αιτία του δεν είναι απόλυτα γνωστή. Πιθανόν σχετίζεται με το σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης του οιδήματος και της ισχαιμίας που προκαλείται στους τένοντες του στροφικού πετάλου του ώμου.

Διάγνωση

Οι απασβεστώσεις των τενόντων του στροφικού πετάλου του ώμου φαίνονται στην ακτινογραφία όταν είναι αρκετά σκληρό (πυκνό) και αρκετά μεγάλο για να απεικονιστεί. Με τη μαγνητική τομογραφία απεικονίζεται η τοπογραφία των ασβεστώσεων, καθώς και η συνοσηρότητα της ανατομικής περιοχής.

Το υπερηχογράφημα υψηλής ανάλυσης είναι μια ευαίσθητη μέθοδος για τη διάγνωση. Είναι ανώδυνο και χαμηλού οικονομικού κόστους και απεικονίζει ακόμη και μικρές εστίες ασβεστίου. Επίσης προσδιορίζει την ακριβή θέση, μέγεθος και σύσταση (σαν κέλυφος, σαν σκόνη ή σαν γάλα). Τέλος, μέσω του υπερηχογραφήματος εκτιμάται η ενεργότητα της κατάστασης και εντοπίζονται μέρος άλλων συνοδών βλαβών της ανατομικής περιοχής του ώμου (κυρίως βλάβες των τενοντίων στοιχείων).

Θεραπεία

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα ώμου αντιμετωπίζεται καταρχήν συντηρητικά, με τα ακόλουθα:

• Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα
• Φυσιοθεραπεία
• Υπακρωμιακές εγχύσεις κορτιζόνης
• Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη αφαίρεση ασβεστώσεων (Barbotage)
• Αρθροσκοπική αφαίρεση των ασβεστώσεων και αποκατάσταση των συνοδών βλαβών

Τα αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη έχουν συνήθως πολύ περιορισμένη δράση

Η φυσικοθεραπεία στην οξεία φάση δεν φέρνει ιδιαίτερα αποτελέσματα. Λόγω του έντονου πόνου, οι μύες της ωμικής ζώνης βρίσκονται σε σπασμό και δεν επιτρέπουν ιδιαίτερους φυσικοθεραπευτικούς χειρισμούς. Οι υπακρωμιακές εγχύσεις κορτιζόνης στον ώμο από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό έχουν ικανοποιητικά αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές (με μια ή και με δεύτερη έγχυση).

Η υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη αφαίρεση των ασβεστώσεων (Barbotage) είναι μία ελάχιστα παρεμβατική (minimally invasive) τεχνική θεραπείας για την ασβεστοποιό τενοντίτιδα ώμου. Αρχικά γίνεται εντοπισμός των ασβεστώσεων σε τρισδιάστατο επίπεδο και διαδερμική τοποθέτηση μίας βελόνας στο κέντρο της συμπτωματικής ασβέστωσης. Κατόπιν διενεργούνται ειδικοί χειρισμοί κατακερματισμού και ακολούθως η διάλυση με φυσιολογικό ορό, πλύση και αναρρόφηση των ασβεστώσεων.

Αρθροσκοπική Αποκατάσταση Ασβεστοποιού Τενοντίτιδας Του Ώμου

Η αρθροσκοπική αφαίρεση των ασβεστώσεων αποτελεί την τελευταία επιλογή, όταν όλα τα άλλα μέσα έχουν αποτύχει. Έχει τη δυνατότητα να αποκαταστήσει και το σύνολο της παθολογίας της ανατομικής περιοχής του ώμου.

Πρόκειται για μια ολιγόωρη επέμβαση, στην οποία, αντί χειρουργικών τομών, ειδική κάμερα – το αρθροσκόπιο – εισέρχεται στην άρθρωση μέσω μίας οπής διαμέτρου 3.5 – 4.5 χιλιοστών. Αυτό επιτρέπει στο χειρουργό να αφαιρέσει με ακρίβεια το ασβέστιο και να ελέγξει την άρθρωση.

Τα ποσοστά επιτυχίας είναι υψηλά και η αποκατάσταση ταχύτατη.

Η αρθροσκόπηση ώμου είναι μια τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας (MIS – Minimally Invasive Surgery). Ο ασθενής φεύγει την ίδια μέρα από το νοσοκομείο και επιστρέφει στην καθημερινότητά του, χωρίς ακινητοποίηση του χεριού.

Επισημαίνεται ότι η επιτυχημένη επέμβαση προϋποθέτει εξειδικευμένο χειρουργό ορθοπαιδικό στην αρθροσκοπική επεμβατική του ώμου και κατάλληλη φυσικοθεραπευτική αγωγή μετεγχειρητικά.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ασβεστοποιό τενοντίτιδα ώμου, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα Ώμου appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Το κάταγμα άνω τριτημορίου του βραχιονίου εμφανίζει κλινική εικόνα πόνου, παραμόρφωσης, εκχύμωσης (μελανιά), μούδιασμα και γενικότερη λειτουργική ανεπάρκεια.

Υποκεφαλικό Κάταγμα Βραχιονίου Κεφαλής

Η διάγνωση του κατάγματος επιβεβαιώνεται με απλές ακτινογραφίες. Για την επιλογή και εξειδίκευση της θεραπείας είναι αναγκαία η μαγνητική τομογραφία ή και η αξονική τομογραφία με τρισδιάστατη ανασύνθεση.

Η θεραπεία για ένα κάταγμα κεφαλής βραχιονίου μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική.

Η συντηρητική (μη χειρουργική) θεραπεία εφαρμόζεται στα σταθερά – μη παρεκτοπισμένα κατάγματα. Απαιτεί τη συνεργασία του ασθενούς και την υπομονή του για μεγάλο χρονικό διάστημα, ώσπου αποκατασταθεί η λειτουργικότητα της άρθρωσης του ώμου.

Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται στα ασταθή-παρεκτοπισμένα κατάγματα. Μπορεί να περιλαμβάνει εσωτερική οστεοσύνθεση (βίδες ή πλάκα και βίδες), ενδομυελικό ήλο και ημιαρθροπλαστική ώμου. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να περιλαμβάνει ανάστροφη ολική αρθροπλαστική ώμου.

Η επιλογή του είδους της θεραπείας εξαρτάται από ένα πολύπλοκο σύστημα ταξινόμησης, με βάση το οποίο βαθμολογούμε τη σοβαρότητα του κάθε κατάγματος. Τα κριτήρια που χρησιμοποιούμε για να ταξινομήσουμε το κάταγμα κεφαλής βραχιονίου είναι:

•  Ο αριθμός των τμημάτων στα οποία “χωρίζεται” η κεφαλή του βραχιονίου
•  Ο βαθμός της παρεκτόπισης των τμημάτων αυτών

Η χειρουργική τεχνική διαφοροποιείται ανάλογα με τη συντριπτικότητα του κάθε κατάγματος.

Ο χειρουργός πρέπει να είναι εξειδικευμένος στην ανατομική περιοχή του ώμου και να έχει τεχνική κατάρτιση και εμπειρία.

Ο ασθενής παραμένει σε νοσηλεία για 1 – 2 ημέρες. Κατόπιν ακολουθεί πρόγραμμα αποκατάστασης με φυσικοθεραπείες προκειμένου να επιστρέψει το ταχύτερο στην καθημερινότητά του.

Στην Arthrosis Clinic ο ασθενής μπορεί να βρει την επιστημονικότητα και την εμπειρία για την αντιμετώπιση του κατάγματος του βραχιονίου με τις τελευταίες τεχνικές και τα πιο εξελιγμένα υλικά οστεοσύνθεσης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το κάταγμα άνω τριτημορίου του βραχιονίου και της κεφαλής αυτού, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Κάταγμα Άνω Τριτημορίου Του Βραχιονίου Και Της Κεφαλής appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Το κάταγμα κλείδας προκαλείται συχνά από άμεση πλήξη (απ’ευθείας χτύπημα) στον ώμο. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια μιας απλής πτώσης πάνω στον ώμο ή μετά από ένα τροχαίο ατύχημα.

Επίσης, πολλές φορές ένα κάταγμα κλείδας μπορεί να προκληθεί μετά από πτώση με το χέρι σε έκταση.

Συνολικά, οι μηχανισμοί κάκωσης της κλείδας που αναφέρονται στην βιβλιογραφία περιλαμβάνουν την απλή πτώση, την πτώση από ύψος, τις διάφορες αθλητικές κακώσεις, τα τροχαία ατυχήματα και την άσκηση βίας.

Η κλείδα είναι οστό το οποίο αποτελεί τμήμα του θώρακα και συνδέει το στέρνο με την άρθρωση του ώμου. Αλλαγή στο σχήμα και στο μήκος της επηρεάζει τόσο τη στερνοκλειδική άρθρωση, όσο και τη συνολική λειτουργία του ώμου.

Τι είναι η κλείδα;

Η κλείδα αποτελεί το οστό του ώμου που συνδέει τον κορμό με το άνω άκρο. Είναι ένα μακρύ οστό με κυματοειδή μορφή σε σχήμα “S” και βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα (υποδόριο). Το μεσαίο τμήμα της κλείδας προστατεύει σημαντικές δομές, όπως το βραχιόνιο πλέγμα και την μασχαλιαία αρτηρία. Επίσης, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην απαγωγή και την προσαγωγή του άνω άκρου. Προς τα έξω αρθρώνεται με την ωμοπλάτη και προς τα έσω με το στέρνο και την πρώτη πλευρά. Πολλές φορές, λόγω θέσης και μορφής υπόκειται σε τραυματισμούς.

Πώς ταξινομούνται τα κατάγματα κλείδας;

Ανάλογα με την ακριβή θέση του κατάγματος, ταξινομούνται ως κατάγματα:

1. της μεσότητας που αποτελούν το 80% όλων των καταγμάτων της κλείδας.
2. του ωμικού άκρου που είναι το 10% – 15%.
3. του στερνικού άκρου που αποτελούν μόνο το 5%.

Η θέση του κατάγματος, η παρεκτόπισή του και η συντριβή του καθορίζουν την επιλογή της ενδεδειγμένης θεραπείας.

Συμπτώματα και Διάγνωση

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος και η παραμόρφωση που ακολουθεί έναν τραυματισμό στην περιοχή του ώμου. Συνήθως συνυπάρχει οίδημα και αιμάτωμα στην περιοχή. Οι κινήσεις του ώμου συνήθως είναι επώδυνες. Η διάγνωση επιτυγχάνεται με την απλή ακτινογραφία. Σπάνια απαιτείται περαιτέρω έλεγχος με αξονική τομογραφία, για τη διερεύνηση της συντριβής και της παρεκτόπισής του. Ειδικές εξετάσεις, όπως είναι η αγγειογραφία είναι απαραίτητες σε υπόνοια αγγειακής βλάβης, ή η μαγνητική τομογραφία και η μυελογραφία στις περιπτώσεις που υπάρχει βλάβη του βραχιονίου πλέγματος.

Θεραπεία

Η θεραπεία των περισσότερων καταγμάτων της κλείδας είναι συνήθως συντηρητική. Περιλαμβάνει είτε απλή ανάρτηση, είτε εφαρμογή ειδικού τύπου 8 επιδέσμου. Όμως επειδή η χρήση της απλής ανάρτησης είναι πιο φιλική για τον ασθενή, προτιμάται ως θεραπεία. Τα μειονεκτήματα της συντηρητικής αντιμετώπισης είναι η δυσκολία ανατάξεως ενός παρεκτοπισμένου κατάγματος, καθώς και το υψηλό σχετικά ποσοστό μη πωρώσεως στα έντονα παρεκτοπισμένα κατάγματα της μεσότητος και του περιφερικού άκρου.

Ενδείξεις για χειρουργική θεραπεία

Οι ενδείξεις για χειρουργική θεραπεία των καταγμάτων αυτών είναι:

• Ανοικτό κάταγμα κλείδας, δηλαδή όταν συνοδεύονται με τραύμα του δέρματος.
• Συνοδός τραυματισμός των αγγείων και νεύρων.
• Κατάγματα μεσότητας με παρεκτόπιση.
• Κατάγματα του περιφερικού άκρου με παρεκτόπιση
• Πολυτραυματίες με πολλαπλά κατάγματα.
• Αιωρούμενος ώμος, που συμβαίνει σύνθετη βλάβη της περιοχής του ώμου.
• Ύπαρξη κοσμητικής παραμόρφωσης.
• Κατά την επέμβαση το κάταγμα ανατάσσεται, και γίνεται οστεοσύνθεση με ειδικά ανατομικά υλικά.

Μετεγχειρητικά επιτρέπεται περιορισμένη χρήση του χεριού, μέχρι να εμφανιστούν ακτινολογικά στοιχεία πώρωσης του κατάγματος.

Στις περιπτώσεις που εγκατασταθεί ψευδάρθρωση, ή όταν η πώρωση γίνει σε πλημμελή θέση, η διόρθωση είναι περισσότερο απαιτητική και ο χειρουργός θα πρέπει να διαθέτει την απαραίτητη γνώση και εμπειρία.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αρθροσκόπηση ώμου, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117.

The post Κάταγμα Κλείδας – Χειρουργική Αντιμετώπιση appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Η αιτία είναι συνήθως ένα διάστρεμμα, ή/ και μικροαστάθεια της ποδοκνημικής άρθρωσης χωρίς τραυματισμό.

Τα συμπτώματα είναι συνήθως άλγος, οίδημα, περιορισμός του εύρους κίνησης, αίσθημα κλειδώματος (locking & catching)  και εν τέλει η έκπτωση της λειτουργικότητας.

Τοπογραφικά οι χονδροπάθειες αναπτύσσονται έσω και οπίσθια ή έξω και πρόσθια της τροχηλίας του αστραγάλου.

• Οι έσω χονδροπάθειες είναι συχνότερες χωρίς ιστορικό τραυματισμού και σοβαρότερες.
• Οι έξω χονδροπάθειες έχουν ιστορικό τραυματισμού  και είναι περισσότερο συμπτωματικές.

Καλή πρόγνωση έχουν οι χονδροπάθειες οι οποίες είναι μικρότερες των 15 χιλ στο έξω διαμέρισμα και τροχηλία.

Κακή πρόγνωση έχουν οι εξής χονδροπάθειες:

• Μεγαλύτερες των 15 χιλ
• Βρίσκονται βαθύτερα των 9 χιλ στο έσω διαμέρισμα της τροχηλίας
• Αφορούν ασθενείς άνω των 40 ετών, με υψηλό BMI και μεγάλη διάρκεια συμπτωματολογίας (καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία)

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Στη διάγνωση απαιτείται  λεπτομερές ιστορικό, εξειδικευμένη κλινική εξέταση και απεικονιστικός έλεγχος (ακτινογραφίες, MRI, C/T).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία  ανάλογα με τη σταδιοποίηση της βλάβης μπορεί να είναι συντηρητική  ή επεμβατική ή και αρχικά συντηρητική και επί εμμονής συμπτωμάτων επεμβατική.

Στην επεμβατική θεραπεία των χόνδρινων βλαβών του αστραγάλου πάνω από το 50% αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς αρθροσκοπικά.

Με την αρθροσκοπική αποκατάσταση γίνεται νεαροποίηση (καθαρισμός) της βλάβης και ενεργοποίηση του υπόχονδρου οστού μέσω τρυπανισμών ή μικροκαταγμάτων για  τη δημιουργία ινοχόνδρινου ιστού.

Η δεξιότητα  του χειρουργού σε συνδυασμό με τη τοπογραφία βλάβης δίνει τη δυνατότητα μεταμόσχευσης οστεοχόνδρινων κυλίνδρων από το γόνατο για τη κάλυψη μεγαλύτερων και βαθύτερων βλαβών.

Η αρθροσκοπική αντιμετώπιση των βλαβών του αστραγάλου ανήκει στις ελάχιστα επεμβατικές  παρεμβάσεις (MIS). Στα πλεονεκτήματά της, συγκαταλέγονται ο σύντομος χρόνος αποκατάστασης και η ακρίβεια του χειρισμού.

Εκτελείται από ορθοπαιδικούς εξειδικευμένους στην αρθροσκόπηση και με σχετικό αντικείμενο την  ανατομική περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης.

The post Αρθροσκοπική Αντιμετώπιση Χόνδρινων Βλαβών Του Αστραγάλου appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).

Ενδείξεις Για Αρθροσκόπηση Ποδοκνημικής

• Διαγνωστική αρθροσκοπηση ποδοκνημικης κατόπιν εμμονής συμπτωμάτων και εξάντλησης των άλλων μη επεμβατικών διαγνωστικών εξετάσεων
• Πρόσθια οστική ή μαλακών μορίων πρόσκρουση (σύνδρομο του ποδοσφαιριστή*)
• Οστεοχόνδρινα ελλείμματα
• Αρθρόδεση της ποδοκνημικής
• Αφαίρεση ελεύθερων οστεοχόνδρινων σωματίων
• Σύνδρομο έξω πλάγιας πρόσκρουσης ή έξω πλάγιο μηνισκοειδές σύνδρομο
• Θυλακίτιδα ποδοκνημικής αρθρώσεως
• Σύνδρομο πρόσκρουσης συνδέσμωσης
• Σύνδρομο οπίσθιας πρόσκρουσης, ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεται η θυλακίτιδα ή και ο ουλώδης ιστός, λόγω του τραυματισμού των αντίστοιχων θυλακοσυνδεσμικών στοιχείων

Eλεύθερο οστεοχόνδρινο σωμάτιο 9.5mm εντός της αρθρώσεως της ποδοκνημικής σε αθλητή καριέρας της καλαθοσφαίρησης το οποίο και αφαιρέθηκε.

* Σύνδρομο του ποδοσφαιριστή
Η οστική πρόσκρουση που αναφέρεται σαν πόδι του ποδοσφαιριστή ή του αθλητή, αφορά το πρόσθιο χείλος της κνήμης ή της γειτονικής περιοχής του αστραγάλου και πρόκειται για οστεόφυτα εκφυλιστικής ή τραυματικής αιτιολογίας. Εμφανίζεται με πρόσθιο πόνο, ιδίως σε ραχιαία κάμψη, κυρίως σε ποδοσφαιριστές και χορευτές. Συνήθως είναι πιο εντυπωσιακά απ’ ό, τι δείχνουν στην ακτινογραφία.

Πλεονεκτήματα

Τα κύρια πλεονεκτήματα της αρθροσκόπησης ποδοκνημικής είναι:

• Αποτελεσματικότερη αποκατάσταση της πάθησης
• Ελάχιστος τραυματισμός των ιστών
• Αναίμακτη μέθοδος
• Δεν χρειάζεται νοσηλεία
• Μείωση του μετεγχειρητικού πόνου
• Ταχεία ανάρρωση
• Ταχεία επάνοδος στην καθημερινότητα και τις αθλητικές δραστηριότητες
• Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα λόγω των πολύ μικρών τομών

Πώς Γίνεται η Αρθροσκόπηση Ποδοκνημικής

Ο Χειρουργός Ορθοπαιδικός θα κάνει μία μικρή τομή 4 mm στην πρόσθια επιφάνεια της ποδοκνημικής, διαμέσου της οποίας τοποθετεί μία ειδική μικροσκοπική κάμερα (το αρθροσκόπιο) εντός της άρθρωσης. Στη συνέχεια εγχέεται φυσιολογικός ορός με ειδική αντλία μέσα στην άρθρωση για να ξεπλύνει και να διατείνει την άρθρωση.

Η κάμερα συνδέεται με μία πηγή ψυχρού φωτισμού και με μια οθόνη διαμέσου της οποίας ο Χειρουργός μπορεί να δει σε μεγέθυνση και με κάθε λεπτομέρεια, ώστε εντοπίσει με ακρίβεια τις διάφορες βλάβες.

Στη συνέχεια, ο Χειρουργός Ορθοπαιδικός θα εισάγει στο γόνατο από μια δεύτερη οπή τα κατάλληλα και ειδικά σχεδιασμένα μικροεργαλεία προκειμένου να διορθώσει τις βλάβες.

Στο τέλος της επέμβασης, οι μικρές τομές συρράπτονται και τοποθετείται ελαστική επίδεση. Η αρθροσκοπική επέμβαση καταγράφεται σε DVD και είναι δυνατή η επίδειξή του στον ασθενή κατά τη μετεγχειρητική περίοδο.

Η διάρκεια της επέμβασης εξαρτάται από τις βλάβες και συνήθως διαρκεί έως και μία ώρα.

Ο ασθενής συνήθως μπορεί να εξέλθει από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αρθροσκόπηση ποδοκνημικής, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας στο 2108052117, ή συμπληρώστε τη φόρμα επικοινωνίας.

The post Αρθροσκόπηση Ποδοκνημικής (Αστραγάλου) appeared first on Διάστρεμμα Ποδοκνημικής (Αστραγάλου).